Οι λοιμώξεις στα αυτιά είναι από τους πιο συνηθισμένους λόγους για τους οποίους οι γονείς αναζητούν ιατρική φροντίδα για τα παιδιά τους. Αυτού του είδους οι λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν σημαντική δυσφορία, να επηρεάσουν την ακοή και να οδηγήσουν σε άλλες, σοβαρές επιπλοκές εάν δεν αντιμετωπιστούν.

Οι λοιμώξεις στα αυτιά, γνωστές και με τον όρο μέση ωτίτιδα, συνήθως είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης υγρού στο μέσο αυτί πίσω από το τύμπανο και της αντίστοιχης μόλυνσης. Η πάθηση αυτή μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τα παιδιά λόγω του μεγέθους και του σχήματος της ευσταχιανής σάλπιγγας και του ανοσοποιητικού τους συστήματος που βρίσκεται ακόμα σε στάδιο ανάπτυξης. Η μέση ωτίτιδα μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε:

• Οξεία μέση ωτίτιδα. Πρόκειται για την πιο κοινή μορφή, που χαρακτηρίζεται από ταχεία έναρξη και συμπτώματα όπως πόνος στο αυτί, πυρετός και ευερεθιστότητα.
• Εκκριτική μέση ωτίτιδα με εξίδρωση. Αυτός ο τύπος εμφανίζεται όταν παραμένει υγρό στο αυτί χωρίς βακτηριακή ή ιογενή λοίμωξη, συχνά μετά την υποχώρηση ενός επεισοδίου οξείας μέσης ωτίτιδας.

Συνήθη βακτήρια που προκαλούν λοιμώξεις του αυτιού

Τρία βακτήρια είναι κυρίως υπεύθυνα για την πλειονότητα των βακτηριακών λοιμώξεων του αυτιού στα παιδιά:

Moraxella catarrhalis (Μοραξέλλα η καταρροϊκή). Το βακτήριο αυτό είναι λιγότερο μολυσματικό από τα άλλα δύο, αλλά αποτελεί σημαντική αιτία μέσης ωτίτιδας στα παιδιά. Η Moraxella είναι γνωστή για την ικανότητά της να σχηματίζει βιοφίλμ, το οποίο μπορεί να προστατεύσει τα βακτήρια τόσο από το ανοσοποιητικό σύστημα όσο και από τα αντιβιοτικά, οδηγώντας συχνά σε επίμονες λοιμώξεις. Το βακτήριο παράγει συχνά β-λακταμάση, ένα ένζυμο που προσδίδει αντοχή σε πολλά αντιβιοτικά τύπου πενικιλλίνης, δημιουργώντας εμπόδια στη θεραπεία.

Streptococcus pneumoniae (πνευμονιόκοκκος). Συνήθως είναι η κύρια αιτία της οξείας μέσης ωτίτιδας και ευθύνεται και τις περισσότερες βακτηριακές λοιμώξεις στα αυτιά των παιδιών. Ο Streptococcus pneumoniae είναι γνωστό ότι προκαλεί όχι μόνο λοιμώξεις του αυτιού αλλά και πνευμονία, μηνιγγίτιδα και ιγμορίτιδα. Μπορεί να εισβάλει στο χώρο του μέσου ωτός όταν συσσωρεύεται υγρό, συνήθως μετά από ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού που προκαλεί δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας. Το εμβόλιο ενάντια στον πνευμονιόκοκκο ωστόσο έχει μειώσει σημαντικά τη συχνότητα των λοιμώξεων που προκαλούνται από αυτό το βακτήριο. Ωστόσο, η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά παραμένει μια ανησυχία, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη συνετή χρήση τους.

Haemophilus influenzae (Αιμόφιλος της γρίπης). Παλαιότερα αποτελούσαν συχνή αιτία σοβαρών συστηματικών λοιμώξεων, τα στελέχη του Haemophilus influenzae, ιδίως τα μη τυποποιήσιμα στελέχη (αυτά που δεν καλύπτονται από τα εμβόλια), είναι πλέον συχνές αιτίες λοιμώξεων του αυτιού. Όπως και ο πνευμονιόκοκκος, η γρίπη μπορεί να εκμεταλλευτεί τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και την επακόλουθη δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας για να μολύνει το μέσο αυτί. Οι τρόποι αντιμετώπισης γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκοι λόγω της ανθεκτικότητας στα κοινά αντιβιοτικά, όπως η αμοξικιλλίνη.

Συνήθεις ιοί που προκαλούν λοιμώξεις στα αυτιά

Εκτός από τα βακτήρια που αποτελούν την πρωταρχική αιτία λοιμώξεων στα αυτιά των παιδιών, υπάρχουν και ιογενείς λοιμώξεις που ευθύνονται για τη μέση ωτίτιδα, ειδικά όταν προετοιμάζουν το έδαφος για βακτηριακές λοιμώξεις. Οι πιο συνηθισμένοι ιοί είναι:

• Αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV). Μπορεί να προκαλέσει σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα στα παιδιά αλλά και λοιμώξεις του μέσου ωτός προκαλώντας φλεγμονή και συσσώρευση υγρού.
• Ρινοϊοί. Συνήθως συνδέονται με το κοινό κρυολόγημα και μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας και επακόλουθες λοιμώξεις του μέσου ωτός.
• Ιοί της γρίπης. Αυτοί μπορούν να προκαλέσουν εκτεταμένη φλεγμονή σε όλη την ανώτερη αναπνευστική οδό, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης δευτερογενών βακτηριακών λοιμώξεων.

Διάγνωση και θεραπεία

Η διάγνωση των λοιμώξεων του αυτιού περιλαμβάνει συνήθως μια φυσική εξέταση με ωτοσκόπιο για την εξέταση του τυμπάνου του αυτιού. Οι τρόποι αντιμετώπισης εξαρτώνται από τη σοβαρότητα του εκάστοτε περιστατικού αλλά και την αιτία που προκαλεί τη λοίμωξη στα αυτιά.

• Σε ήπιες περιπτώσεις ο λοιμώξεις μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς αντιβιοτικά, με παυσίπονα για τη διαχείριση του πόνου και απλή παρακολούθηση.
• Για πιο σοβαρές λοιμώξεις ή για τις λοιμώξεις που προκαλούνται από βακτήρια που είναι ευαίσθητα στα αντιβιοτικικά, η θεραπεία με αντιβίωση είναι η καταλληλότερη.

Συμβουλές πρόληψης

• Τα εμβόλια κατά του πνευμονιόκοκκου και της γρίπης μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο λοιμώξεων του αυτιού.
• Θηλασμός στα βρέφη για την ενίσχυση της ανοσολογικής προστασίας και ενδεχομένως τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης λοιμώξεων του αυτιού.
• Τήρηση κανόνων υγιεινής, όπως τακτικό πλύσιμο των χεριών και κάλυψη του βήχα.
• Αποφυγή έκθεσης των παιδιών στον καπνό του τσιγάρου για να προληφθεί ο ερεθισμός και η δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας.

Με τις σωστές προσεγγίσεις, η συχνότητα και η σοβαρότητα των λοιμώξεων στα αυτιά των παιδιών μπορεί να μειωθεί σημαντικά, βελτιώνοντας παράλληλα και την ποιότητα ζωής τους.

Η απώλεια ακοής συνεπάγεται μείωση της ικανότητας ενός ατόμου να αντιλαμβάνεται τον ήχο, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την επικοινωνία, τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και τη συνολική ποιότητα ζωής του. Μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες και δύναται να προκύψει σε άτομα όλων των ηλικιών.

Η απώλεια ακοής διακρίνεται σε τρεις τύπους:

• Βαρηκοΐα αγωγιμότητας, η οποία αφορά το εξωτερικό ή το μέσο αυτί, όπου τα ηχητικά κύματα δεν μπορούν να διοχετευθούν αποτελεσματικά στο εσωτερικό αυτί.
• Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα. Προκύπτει από βλάβη του εσωτερικού αυτιού (κοχλία) ή των νευρικών οδών από το εσωτερικό αυτί προς τον εγκέφαλο.
• Μικτή απώλεια ακοής. Συνδυασμός της βαρηκοΐας αγωγιμότητας και της νευροαισθητήριας βαρηκοΐας.

Πού μπορεί να οφείλεται η απώλεια ακοής;

Γενετικοί παράγοντες

Η γενετική προδιάθεση που έχει ένα άτομο παίζει σημαντικό ρόλο στην απώλεια ακοής, ιδιαίτερα στον νευροαισθητήριο τύπο. Η απώλεια ακοής που οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες μπορεί να είναι:

• Συνδρομική, όταν η απώλεια ακοής συνδέεται με άλλες ιατρικές καταστάσεις, όπως το σύνδρομο Usher που συνδυάζει την απώλεια ακοής με τη μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια (διαταραχή της όρασης).
• Μη-συνδρομική, όταν η απώλεια ακοής εμφανίζεται χωρίς άλλα συμπτώματα.

Απώλεια ακοής λόγω ηλικίας (πρεσβυακοΐα)

Μία από τις πιο συχνές αιτίες που ευθύνονται για την απώλεια της ακοής είναι η γήρανση. Η πρεσβυακοΐα, όπως είναι γνωστή η απώλεια ακοής λόγω ηλικίας, επηρεάζει συνήθως και τα δύο αυτιά και επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Καθώς μεγαλώνουμε, τα τριχωτά κύτταρα στον κοχλία που είναι υπεύθυνα για τη μετάδοση του ήχου στον εγκέφαλο σταδιακά αλλοιώνονται, μειώνοντας την ικανότητά τους να ανταποκρίνονται στα ακουστικά ερεθίσματα. Αυτός ο τύπος απώλειας ακοής συχνά δυσκολεύει τους πάσχοντες να κατανοούν τους υψηλής συχνότητας ήχους αλλά και την ομιλία σε θορυβώδες περιβάλλον.

Απώλεια ακοής που προκαλείται από θόρυβο (NIHL)

Η έκθεση σε δυνατό θόρυβο είναι μια ακόμα συχνή αιτία απώλειας ακοής. Αυτή μπορεί να είναι αποτέλεσμα παρατεταμένης έκθεσης σε υψηλά επίπεδα θορύβου σε περιβάλλοντα εργασίας (για παράδειγμα εργοστάσια, εργοτάξια, στρατός) ή σε περιβάλλοντα διασκέδασης και αναψυχής (συναυλίες, αθλητικές εκδηλώσεις, χρήση ακουστικών σε υψηλές εντάσεις). Η απώλεια ακοής που οφείλεται σε δυνατό θόρυβο μπορεί να προκληθεί αιφνίδια ή να αναπτυχθεί σταδιακά, καθώς η σωρευτική επίδραση του θορύβου βλάπτει τις ευαίσθητες δομές του εσωτερικού αυτιού.

Ωτοτοξικά φάρμακα και χημικές ουσίες

Ορισμένα φάρμακα και χημικές ουσίες έχουν ωτοτοξικές επιδράσεις, που σημαίνει ότι μπορούν να βλάψουν το εσωτερικό αυτί ή το αιθουσαίο νεύρο, που είναι υπεύθυνο για την ακοή και την ισορροπία. Τα ωτοτοξικά φάρμακα μπορεί να είναι ορισμένα αντιβιοτικά, φάρμακα για τη χημειοθεραπεία και κάποια μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Επιπλέον, η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες στο εργασιακό περιβάλλον, όπως οι διαλύτες και τα μέταλλα, μπορεί επίσης να προκαλέσουν απώλεια ακοής.

Λοιμώξεις

Πολλές λοιμώξεις που προσβάλλουν διάφορα μέρη του αυτιού μπορούν να οδηγήσουν σε προσωρινή ή μόνιμη απώλεια ακοής. Οι κυριότερες αυτές λοιμώξεις είναι:

• Μέση ωτίτιδα. Πρόκειται για λοίμωξη του μέσου ωτός, η οποία είναι συχνή στα παιδιά και μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση υγρού και φλεγμονή, οδηγώντας σε απώλεια αγωγιμότητας.
• Μηνιγγίτιδα. Σοβαρή λοίμωξη του εγκεφάλου που μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον κοχλία.
• Ιλαρά, μαγουλάδες και ερυθρά. Πρόκειται για ιογενείς ασθένειες που μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, οι οποίες συχνά προλαμβάνονται με τον εμβολιασμό.

Τραυματισμός και σωματική βλάβη

Οι τραυματισμοί στο κεφάλι ή στο αυτί μπορεί να προκαλέσουν τόσο βαρηκοΐα αγωγιμότητας όσο και νευροαισθητήρια απώλεια ακοής. Ένας τραυματισμός μπορεί να βλάψει τις δομές του μέσου ωτός, να προκαλέσει ρήξη του τυμπάνου ή ακόμη και κάταγμα του κροταφικού οστού, σημεία στα οποία βρίσκονται πολύ σημαντικές δομές του αυτιού και της ακοής.

Αυτοάνοσα νοσήματα

Ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα μπορεί να επηρεάσουν το εσωτερικό αυτί, οδηγώντας σε προοδευτική απώλεια ακοής. Ασθένειες όπως το σύνδρομο Cogan και η αυτοάνοση νόσος του έσω ωτός (AIED) κάνουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού να επιτεθεί λανθασμένα στις δομές του έσω ωτός.

Όγκοι

Καλοήθεις όγκοι μπορεί να αναπτυχθούν στο κρανιακό νεύρο που μεταφέρει πληροφορίες για τον ήχο και την ισορροπία από το εσωτερικό αυτί στον εγκέφαλο, οδηγώντας σε νευροαισθητήρια απώλεια ακοής. Η ανάπτυξη αυτών των όγκων μπορεί να πιέσει και να βλάψει το νεύρο ή άλλα στοιχεία του ακουστικού συστήματος.

Πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση

Η απώλεια ακοής μπορεί να προληφθεί με μερικές απλές πρακτικές:

• Προστασία των αυτιών από δυνατούς θορύβους, με χρήση ωτοασπίδων σε θορυβώδη περιβάλλοντα και μείωση της έντασης όταν χρησιμοποιείτε ακουστικά.
• Τακτικοί έλεγχοι ακοής, ειδικά για τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι ηλικιωμένοι, οι εργαζόμενοι σε θορυβώδη περιβάλλοντα και τα άτομα που χρησιμοποιούν τακτικά ωτοτοξικά φάρμακα.
• Διαχείριση καταστάσεων υγείας, ειδικά των χρόνιων ασθενειών, εμβολιασμός κατά ορισμένων ιογενών λοιμώξεων και προσεκτική χρήση ωτοτοξικών φαρμάκων.

Η απώλεια ακοής είναι μια πολύπλοκη κατάσταση που επηρεάζεται από μια σειρά παραγόντων. Κάποιοι από αυτούς μπορούν να προληφθούν με μερικές απλές πρακτικές. 

Τα βουλωμένα αυτιά είναι μια ενοχλητική και μερικές φορές επώδυνη κατάσταση που επηρεάζει ανθρώπους όλων των ηλικιών. Ανάμεσα στις διάφορες διαθέσιμες θεραπείες που υπάρχουν, οι ενδορινικές θεραπείες έχουν αναδειχθεί ως μια από τις πιο δημοφιλείς επιλογές, ειδικά όταν η αιτία των βουλωμένων αυτιών αφορά ρινικές διόδους και τα ιγμόρεια.

Τα βουλωμένα αυτιά είναι αποτέλεσμα της απόφραξης ή της δυσλειτουργίας της ευσταχιανής σάλπιγγας, η οποία συνδέει το μέσο αυτί με το πίσω μέρος της μύτης και του λαιμού. Η ευσταχιανή σάλπιγγα βοηθά στην εξισορρόπηση της πίεσης του αέρα και στις δύο πλευρές του τυμπάνου και αποστραγγίζει το υγρό από το μέσο αυτί. Όταν αυτή η σάλπιγγα φράζεται, μπορεί να οδηγήσει σε αίσθημα πληρότητας, δυσφορία, ακόμη και σε έντονο πόνο στο αυτί.

Παράγοντες που ευθύνονται για τα βουλωμένα αυτιά

Διάφοροι παράγοντες μπορούν να κάνουν τα αυτιά να βουλώσουν. Οι πιο συνηθισμένοι από αυτούς είναι:

• Οι αλλεργικές αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πρήξιμο στις ρινικές διόδους και στις ευσταχιανές σάλπιγγες.
• Λοιμώξεις των ιγμορείων, καθώς η φλεγμονή και η βλέννα μπορεί να αποφράξουν τις ευσταχιανές σάλπιγγες.
• Κοινό κρυολόγημα και λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν υπερβολική βλέννα και φλεγμονή.
• Ξαφνικές μεταβολές της πίεσης του αέρα, όπως αυτές που παρατηρούνται στα ταξίδια με αεροπλάνο ή στις καταδύσεις.
• Συσσώρευση κεριού στο αυτί, καθώς αυτό μπορεί να μπλοκάρει με φυσικό τρόπο τον ακουστικό πόρο.
• Ρινικοί πολύποδες, οι οποίοι είναι μη καρκινικοί όγκοι και μπορεί να αποφράξουν την ευσταχιανή σάλπιγγα.

Ποια συμπτώματα συνοδεύουν τα βουλωμένα αυτιά;

Το κύριο σύμπτωμα των βουλωμένων αυτιών είναι ένα αίσθημα πληρότητας ή πίεσης στο αυτί. Άλλα συνήθη συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Δυσκολία στην ακοή ή την κατανόηση της ομιλίας
• Πόνος στο αυτί
• Εμβοές (βουητό στα αυτιά)
• Ζάλη ή προβλήματα ισορροπίας
• Αίσθηση σκασίματος ή κλικ κατά την κατάποση

Η διάγνωση της αιτίας που κάνει τα αυτιά να βουλώσουν περιλαμβάνει λήψη ιατρικού ιστορικού, κλινική εξέταση για τον έλεγχο των ρινικών διόδων, των αυτιών και του λαιμού αλλά και εξετάσεις για τον έλεγχο της ακοής και της λειτουργίας του μέσου αυτιού, όπως η τυμπανομετρία.

Ενδορινικές θεραπείες για τα βουλωμένα αυτιά

Οι ενδορινικές θεραπείες στοχεύουν στις ρινικές διόδους και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές όταν τα βουλωμένα αυτιά προκαλούνται από ιγμορίτιδα, ρινικά ή αλλεργικά προβλήματα που επηρεάζουν τις ευσταχιανές σάλπιγγες. Αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν:

• Ρινικά στεροειδή σπρέι, τα οποία μειώνουν τη φλεγμονή στις ρινικές διόδους αλλά και το πρήξιμο στις ευσταχιανές σάλπιγγες, ώστε να διευκολύνεται η καλύτερη αποστράγγιση και εξισορρόπηση της πίεσης.
• Ρινικά αποσυμφορητικά σπρέι, τα οποία μπορούν να μειώσουν γρήγορα τη ρινική συμφόρηση και το πρήξιμο, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για λίγες ημέρες κάθε φορά για να αποφεύγεται η επανεμφάνιση της συμφόρησης.
• Αλατούχα ρινικά σπρέι και πλύσεις. Τα αλατούχα διαλύματα μπορούν να βοηθήσουν στην ενυδάτωση των ρινικών διόδων, στη μείωση των ερεθιστικών ουσιών και στην αραίωση της βλέννας, η οποία μπορεί να βοηθήσει στο άνοιγμα των ευσταχιανών σωλήνων.

Οι ενδορινικές θεραπείες έχουν αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικές για τα βουλωμένα αυτιά που προκαλούνται από αλλεργίες, ιγμορίτιδα και άλλες ρινικές παθήσεις. Μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση αντιμετωπίζοντας τα υποκείμενα ζητήματα που προκαλούν δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την αιτία της συμφόρησης του αυτιού αλλά και την εκάστοτε θεραπεία που εφαρμόζεται σε κάθε ασθενή.

Πώς να προλάβετε τα βουλωμένα αυτιά

Η πρόληψη της απόφραξης των αυτιών είναι εφικτή κυρίως διατηρώντας τις ρινικές διόδους και την ευσταχιανή σάλπιγγα υγιείς. Με ποιους τρόπους;

• Διαχειριστείτε τις αλλεργίες. Η τακτική χρήση ρινικών σπρέι σύμφωνα με τις οδηγίες και η έγκαιρη αντιμετώπιση της ιγμορίτιδας μπορεί να αποτρέψει επιπλοκές που οδηγούν σε συμφόρηση των αυτιών.
• Αποφύγετε τις ξαφνικές αλλαγές στην πίεση του αέρα. Χρησιμοποιήστε ωτοασπίδες ή μασήστε τσίχλα κατά τη διάρκεια της απογείωσης και της προσγείωσης στις πτήσεις για να βοηθήσετε στην εξισορρόπηση της πίεσης των αυτιών.
• Η τακτική ρινική πλύση με φυσιολογικό ορό μπορεί να βοηθήσει στη να διατηρήσετε καθαρές τις ρινικές διόδους.
• Αποφύγετε την υπερβολική χρήση ρινικών αποσυμφορητικών. Η χρήση τους για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα με την πάροδο του χρόνου.

Τα βουλωμένα αυτιά μπορεί να προκαλούν σημαντική ενόχληση ωστόσο οι ενδορινικές θεραπείες έχουν αποδειχθεί πολύτιμος σύμμαχος στην διαχείριση και αντιμετώπιση των βουλωμένων αυτιών.

Αν κάτι μπορεί να χαρακτηρίσει το καλοκαίρι αυτό είναι σίγουρα τα μπάνια στη θάλασσα και την πισίνα. Μπορεί τα μπάνια να μας χαλαρώνουν και να μας κάνουν να περνάμε όμορφες στιγμές ωστόσο κρύβουν κινδύνους για την υγεία των αυτιών μας. Ο πόνος στα αυτιά εξαιτίας της επαφής με τη θάλασσα είναι σύνηθες φαινόμενο τους καλοκαιρινούς μήνες, ειδικά σε όσους εμφανίζουν ευαισθησία στην συγκεκριμένη περιοχή. Αν και συνήθως δεν «κρύβει» κάποια σοβαρή πάθηση, ο πόνος στα αυτιά αρκεί για να μας χαλάσει τις διακοπές μας. Για τον λόγο αυτό καλό είναι να γνωρίζουμε πού οφείλεται ο πόνος αλλά και τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατευθούμε.

Ο πόνος στο αυτιά μετά τις βουτιές στη θάλασσα συνήθως είναι αποτέλεσμα της παραμονής του θαλασσινού νερού στο ένα ή και στα δύο αυτιά και της ανάπτυξης βακτηρίων στην περιοχή. Εκτός από τον πόνο, μπορούν ακόμη να εμφανιστούν και φαγούρα ή ερυθρότητα  στον έξω ακουστικό πόρο ή και εκκρίσεις υγρού από το αυτί.

Η επίσκεψη στους ειδικούς λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές είναι απαραίτητη προκειμένου να αποφύγετε τις δυσάρεστες εκπλήξεις. Ειδικά εάν παρουσιάζετε ευαισθησια στα αυτιά λόγω πχ κάποιας κυψελίδας που φράζει τον ακουστικό πόρο, ο ΩΡΛ μπορεί εύκολα να την αντιμετωπίσει. Εάν πάλι ανήκετε στην κατηγορία όσων αρέσκονται στις καταδύσεις ή το υποβρύχιο ψάρεμα η επίσκεψη στον ΩΡΛ θα εξασφαλίσει ότι το ρινικό διάφραγμα και η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι εντάξει και μπορείτε να επιδοθείτε στα αγαπημένα σας χόμπι χωρίς αντίστοιχες έγνοιες.

Πώς να προστατευθείτε

Εάν ωστόσο εμφανίσετε πόνο στα αυτιά από την επαφή σας με τη θάλασσα, μπορείτε να προστατευθείτε με μερικές απλές κινήσεις όπως:

• Φορέστε σκουφάκι θαλάσσης
• Χρησιμοποιήστε ωτασπίδες. Θυμηθείτε όμως να τις πλένετε και να τις στεγνώνετε καλά μετά από κάθε χρήση.
• Κλείστε το αυτί με ένα βαμβάκι εμποτισμένο με λίγο λάδι ή βαζελίνη
• Στάξτε λίγες σταγόνες οινόπνευμα στο αυτί. Μην στάζετε λάδι στο αυτί καθώς αυτό επιδεινώνει τον πόνο
• Επικοινωνήστε με τους ειδικούς αν ο πόνος επιμένει ή επιδεινώνεται και αν συνοδεύεται από πυρετό.

Το κολύμπι, οι βουτιές, τα θαλάσσια σπορ και χόμπι είναι ο ορισμός της πιο ξέγνοιαστης εποχής του χρόνου και πρέπει να τα απολαμβάνουμε χωρίς προβλήματα. Γι αυτό προγραμματίστε εγκαίρως την επίσκεψη στον ΩΡΛ για να αποφύγετε τις δυσάρεστες εκπλήξεις.