Η οξεία μέση ωτίτιδα (ΟΜΩ) αποτελεί μια συχνή πάθηση στα παιδιά, που προκαλεί δυσφορία και ανησυχία τόσο για τα ίδια όσο και για τους γονείς. H πάθηση επηρεάζει το μέσο αυτί, συνήθως εμφανίζεται μετά από μια αναπνευστική λοίμωξη και οδηγεί σε μια σειρά από οδυνηρά συμπτώματα. Από τον ξαφνικό, έντονο πόνο στο αυτί έως τα πιθανά προβλήματα ακοής, οι επιπτώσεις της οξείας μέσης ωτίτιδας επεκτείνονται πέρα από τη δυσφορία, διαταράσσοντας συχνά τη ρουτίνα του παιδιού.

Τα συμπτώματα της οξείας μέση ωτίτιδας

Η οξεία μέση ωτίτιδα δυσκολεύει πολύ την καθημερινότητα του παιδιού καθώς πρόκειται για επώδυνη πάθηση. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Πόνο στο αυτί, ο οποίος συχνά είναι ξαφνικός και έντονος. Τα παιδιά, ειδικά εάν πρόκειται για βρέφη που δεν μπορούν ακόμα να μιλήσουν) μπορεί να εκφράζουν τη δυσφορία που νιώθουν, τραβώντας ή τρίβοντας το αυτί που πονάει ή και κλαίγοντας περισσότερο χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.
• Πυρετό, ο οποίος συνήθως είναι υψηλός και μερικές φορές συνοδεύεται από ευερεθιστότητα ή μειωμένη όρεξη.
• Αποστράγγιση του αυτιού: Απορροή υγρού ή πύον από το προσβεβλημένο αυτί, που υποδηλώνει ρήξη τυμπάνου.
• Προβλήματα ακοής: Η οξεία μέση ωτίτιδα μπορεί να προκαλέσει προσωρινή απώλεια ακοής ή βαρηκοΐα στο αυτί που έχει επηρεαστεί.
• Αλλαγές στη διάθεση. Η αυξημένη ευερεθιστότητα είναι συχνό φαινόμενο στα παιδιά που αντιμετωπίζουν ωταλγία, καθώς ο συχνός πόνος μπορεί να είναι εξαντλητικός.
• Δυσκολία στον ύπνο. Ο πόνος από ωταλγία επιδεινώνεται όταν οι ασθενείς ξαπλώνουν οριζόντια καθώς η πίεση αυξάνεται κατά τις αλλαγές στάσης.

Οι αιτίες που προκαλούν οξεία μέση ωτίτιδα

Πολλοί παράγοντες μπορεί να ευθύνονται για την εμφάνιση της οξείας μέσης ωτίτιδας στα παιδιά, οι πιο κοινοί όμως είναι:

• Βακτηριακές ή ιογενείς λοιμώξεις: Συνήθως, η οξεία μέση ωτίτιδα προκύπτει μετά από λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, επιτρέποντας σε βακτήρια ή ιούς να ταξιδέψουν στο μέσο αυτί.
• Δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας: Η φλεγμονή ή η απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση υγρού στο μέσο αυτί, ευνοώντας τη μόλυνση.

Πώς να αντιμετωπίσετε την οξεία μέση ωτίτιδα στο σπίτι

Η οξεία μέση ωτίτιδα, σε πολλές ήπιες περιπτώσεις μπορεί να αντιμετωπιστεί στο σπίτι με διάφορες συντηρητικές μεθόδους, όπως φαρμακευτική αγωγή με παυσίπονα τα οποία μπορούν να ανακουφίσουν το παιδί από τη δυσφορία και να μειώσουν τον πυρετό (συμβουλευτείτε πάντα τον γιατρό σας για την κατάλληλη δοσολογία), ζεστή κομπρέσα για να καταπραΰνει τον πόνο και ξεκούραση (ιδανικά σε όρθια θέση για να διευκολυνθεί η αποστράγγιση των υγρών).

Πότε να επισκεφθείτε γιατρό

Εάν το παιδί εμφανίζει έντονο πόνο, επίμονο πυρετό, σημαντικές εκκρίσεις από το αυτί ή γενικότερη επιδείνωση των συμπτωμάτων, η άμεση ιατρική αξιολόγηση είναι ζωτικής σημασίας. Σε περιπτώσεις βακτηριακής λοίμωξης, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αντιβιοτικά ή σταγόνες για το αυτί για την ανακούφιση του πόνου ή την αντιμετώπιση της φλεγμονής.

Συμβουλές πρόληψης για την οξεία μέση ωτίτιδα

Τι μπορείτε να κάνετε για να προλάβετε την εμφάνιση της οξείας μέσης ωτίτιδας στα παιδιά;

• Εμβολιασμοί: Μη παραλείπετε τους συνιστώμενους εμβολιασμούς, οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη ορισμένων λοιμώξεων που συνδέονται με την εμφάνιση της οξείας μέσης ωτίτιδας.
• Αποφυγή του παθητικού καπνίσματος: Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων του αυτιού στα παιδιά.
• Διατηρείστε καλή υγιεινή: Ενθαρρύνετε τα παιδιά να διατηρούν καλή υγιεινή με το τακτικό πλύσιμο των χεριών για την πρόληψη της εξάπλωσης των λοιμώξεων.

Η οξεία μέση ωτίτιδα μπορεί να είναι οδυνηρή για τα παιδιά και ανησυχητική για τους γονείς. Ενώ οι σπιτικές θεραπείες μπορεί να προσφέρουν ανακούφιση σε ήπιες περιπτώσεις, τα επίμονα ή σοβαρά συμπτώματα απαιτούν επαγγελματική αξιολόγηση. Με την υιοθέτηση προληπτικών μέτρων και την έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής φροντίδας όταν είναι απαραίτητο, οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση της οξείας μέσης ωτίτιδας και να διασφαλίσουν την υγεία των παιδιών τους.

Η μέση ωτίτιδα, γνωστή και ως λοίμωξη του μέσου ωτός, είναι μια κοινή κατάσταση που επηρεάζει τόσο τα παιδιά όσο και τους ενήλικες. Αυτός ο τύπος λοίμωξης προκαλείται από φλεγμονή ή οίδημα του μέσου ωτός, το οποίο μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες, όπως βακτηριακές ή ιογενείς λοιμώξεις, αλλεργίες ή αλλαγές στην πίεση του αέρα.

Τα αίτια που μπορεί να προκαλέσουν μέση ωτίτιδα

Μία από τις πιο κοινές αιτίες της μέσης ωτίτιδας είναι μια βακτηριακή ή ιογενής λοίμωξη. Αυτές οι λοιμώξεις μπορούν να μεταδοθούν μέσω του αέρα όταν ένα μολυσμένο άτομο βήχει ή φτερνίζεται ή μπορούν να μεταδοθούν μέσω της επαφής με μολυσμένα αντικείμενα, όπως παιχνίδια ή επιφάνειες. Εκτός από τις λοιμώξεις, η μέση ωτίτιδα μπορεί επίσης να προκληθεί από την έκθεση σε περιβαλλοντικούς ερεθιστικούς παράγοντες, όπως ο καπνός ή οι ρύποι, καθώς και από αλλαγές στην πίεση του αέρα που μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη των ευσταχιανών σωλήνων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, δομικά προβλήματα στο μέσο αυτί, όπως ένα διάτρητο τύμπανο, μπορούν επίσης να συμβάλουν στην ωτίτιδα.

Τα συμπτώματα που συνοδεύουν τη μέση ωτίτιδα

Τα συμπτώματα της μέσης ωτίτιδας μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά και μπορεί να περιλαμβάνουν:

• πόνο ή δυσφορία στο αυτί,
• ήχους που κουδουνίζουν ή βουίζουν,
• απώλεια ακοής ή δυσκολία στην ακοή,
• εκκρίσεις από το αυτί,
• ζάλη,
• ναυτία,
• εμετό.

Η λοίμωξη μπορεί επίσης να εξαπλωθεί στη γνάθο ή στον αυχένα, προκαλώντας σοβαρότερα προβλήματα υγείας.

Η διάγνωση και η θεραπεία της μέσης ωτίτιδας

Η διάγνωση της μέσης ωτίτιδας ξεκινά συνήθως με κλινική εξέταση και εξέταση των συμπτωμάτων. Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα εργαλείο που ονομάζεται ωτοσκόπιο για να εξετάσει το εσωτερικό του αυτιού και να αξιολογήσει την κατάσταση του τυμπάνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί επίσης να ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις, όπως μαγνητική ή αξονική τομογραφία, για να δει καλύτερα τη δομή του μέσου ωτός και να αποκλείσει άλλες πιθανές αιτίες των συμπτωμάτων.

Η θεραπεία της μέσης ωτίτιδας εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία που προκάλεσε τη λοίμωξη, καθώς και από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα συνταγογραφηθεί μια σειρά αντιβιοτικών για να βοηθήσει στην εξάλειψη της λοίμωξης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί επίσης να συστήσει χειρουργική επέμβαση για την αποστράγγιση του υγρού από το μέσο αυτί ή για την αποκατάσταση τυχόν δομικών προβλημάτων που μπορεί να συμβάλλουν στη μόλυνση. Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή και τη χειρουργική επέμβαση, υπάρχουν επίσης ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής που μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου της μέσης ωτίτιδας, όπως η μείωση της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς ερεθισμούς και αλλεργιογόνα, ο επαρκής ύπνος κάθε βράδυ και η διατήρηση μιας υγιεινής διατροφής πλούσιας σε βιταμίνες και μέταλλα.

Η μέση ωτίτιδα μπορεί να προληφθεί με τη λήψη μέτρων για τη μείωση του κινδύνου έκθεσης σε λοιμώξεις, καθώς και με τη διατήρηση ενός υγιούς ανοσοποιητικού συστήματος και τη μείωση της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς ερεθισμούς. Απλά βήματα, όπως το συχνό πλύσιμο των χεριών, η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που είναι άρρωστα και η χρήση ωτοασπίδων για τη μείωση της έκθεσης σε δυνατούς θορύβους, μπορούν επίσης να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης μέσης ωτίτιδας. Επιπλέον, είναι σημαντικός ο τακτικός έλεγχος με εξετάσεις για να διασφαλίσετε ότι το μέσο αυτί σας είναι υγιές και λειτουργεί σωστά.

Η εκκριτική ωτίτιδα, ευρέως γνωστή και ως «υγρό στο αυτί», χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη βλεννώδους υγρού στο μέσο τους. Η κατάσταση αυτή είναι αρκετά συχνή και μπορεί να οδηγήσει σε βαρηκοΐα στην παιδική ηλικία και κυρίως σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 2 και 5 ετών. Το υγρό μπορεί να σχηματιστεί και μετά από κάποιο επεισόδιο οξείας μέσης ωτίτιδας γι αυτό και η πάθηση συχνά διαγιγνώσκεται ως υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα.

Τα συμπτώματα της εκκριτικής ωτίτιδας

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που αναφέρονται από πάσχοντες εκκριτικής ωτίτιδας είναι:

• Βαρηκοΐα – απώλεια ακοής
• Εμβοές
• Αυτοφωνία
• Αίσθημα πληρότητας ωτός
• Τριγμούς
• Διαταραχή της ισορροπίας

Τα αίτια που προκαλούν εκκριτική ωτίτιδα

Η εκκριτική ωτίτιδα είναι μια συχνή πάθηση στα μικρά παιδιά και μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Οι συνηθέστερες αιτίες είναι:

• Κοινό κρυολόγημα
• Ιώσεις
• Αλλεργίες
• Υπετροφικά «κρεατάκια» (υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων)
• Παθητικό κάπνισμα
• Παρατεταμένη χρήση πιπίλας
• Σύνδρομο Down
• Ανατομικές ανωμαλίες της περιοχής
• Όγκος στο ρινοφάρυγγα (στους ενήλικες)

Η διάγνωση της εκκριτικής ωτίτιδας

Η διάγνωση της εκκριτικής ωτίτιδας μπορεί να διαγνωστεί στο ιατρείο με κλινική εξέταση και πλήρη ακοολογικό έλεγχο που περιλαμβάνει τυμπανόγραμμα και ακοόγραμμα.

Οι τρόποι αντιμετώπισης της εκκριτικής ωτίτιδας
Η εκκριτική ωτίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με ποικίλους τρόπους, μεταξύ των οποίων και με:

• Μάσημα τσίχλας
• Φούσκωμα μπαλονιών
• Συσκευές εμφύσησης
• Ρινικές πλύσεις
• Φαρμακευτική αγωγή
• Χειρουργική επέμβαση με παρακέντηση της τυμπανικής μεμβράνης, εισαγωγή μικρών σωλήνων ώστε να διευκολυνθεί ο αερισμός και αδενοτομή ( αν συντρέχει λόγος)

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ειδικά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν προκαλούνται προβλήματα, η αντιμετώπιση της εκκριτικής ωτίτιδας είναι αρκετά απλή καθώς δεν απαιτείται κάποια ενέργεια και πάθηση βελτιώνεται με την πάροδο του χρόνου. Όταν όμως προκαλούνται προβλήματα ακοής, λοιμώξεων ή και ανάπτυξης του λόγου ή η πάθηση δεν υποχωρεί μετά από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η αντιμετώπιση πρέπει να είναι άμεση προκειμένου να επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα όσο το δυνατόν συντομότερα.

Τα κρεατάκια στη μύτη, επιστημονικά γνωστά ως αδενοειδείς εκβλαστήσεις, είναι μικρές μάζες ιστού που βρίσκονται στον φάρυγγα, πάνω από τις αμυγδαλές. Τα κρεατάκια αναπτύσσονται μέχρι και το 5^ο έτος της ζωής ενός παιδιού ενώ αρχίζουν να συρρικνώνονται από την ηλικία των 7 ετών και μέχρι την ενηλικίωσή του. Σε περιπτώσεις όμως που τα κρεατάκια διογκωθούν σε βαθμό που να προκαλέσουν προβλήματα, πρέπει να αφαιρούνται καθώς ενέχουν κινδύνους.

Τα συμπτώματα

Όταν τα κρεατάκια είναι αρκετά διογκωμένα μπορεί να προκαλέσουν:

• Ρινική συμφόρηση
• Δυσκολία αναπνοής από τη μύτη
• Ροχαλητό
• Πονόλαιμο
• Προβλήματα στον ύπνο
• Πρήξιμο στους αδένες του λαιμού
• Δυσκολία στην κατάποση
• Προβλήματα ακοής
• Ωτίτιδες
• Υπνική άπνοια
• Σύγκλειση των δοντιών με αποτέλεσμα να επηρεάζεται το σχήμα της γνάθου και ο ασθενής να αποκτά ένα «αδενοειδές προσωπείο»
• Αλλαγή της χροιάς της φωνής.

Η διαδικασία της αφαίρεσης

Τα κρεατάκια από μόνα τους δεν προκαλούν προβλήματα, όταν όμως διογκωθούν σε βαθμό που να προκαλούν τα παραπάνω (και όχι μόνο) προβλήματα πρέπει να αφαιρούνται. Η διαδικασία που ακολουθείται για την αφαίρεσή τους είναι απλή. Κατόπιν του απαραίτητου προεγχειρητικού ελέγχου, ο μικρός ασθενής εισέρχεται στο χειρουργείο. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και είτε με τα κλασικά εργαλεία είτε ενδοσκοπικά είτε ακόμα και με πιο αναίμακτες τεχνικές ο γιατρός αφαιρεί πλήρως τα κρεατάκια. Η επέμβαση διαρκεί περίπου 15 λεπτά ενώ δεν απαιτείται παραμονή του ασθενούς στην κλινική και είναι σε θέση να επιστρέψει στο σπίτι του. Η επέμβαση δεν προκαλεί ιδιαίτερο πόνο και οποιαδήποτε ενόχληση αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα για 2-3 ημέρες. Ταυτόχρονα χορηγείται και αντιβιοτική αγωγή για την αποφυγή ενδεχόμενης επιμόλυνσης ενώ καλό είναι να ακολουθηθεί και μια προσεγμένη διατροφή (πχ γάλα, γιαούρτι, σούπες, ζελέ κτλ σε θερμοκρασία δωματίου) ώστε να μην τραυματιστεί η περιοχή . Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο του μετά από περίπου μια εβδομάδα.

Τα κρεατάκια δεν προκαλούν προβλήματα και αρχίζουν να υποχωρούν μετά από κάποια συγκεκριμένη ηλικία ενώ τείνουν να εξαφανίζονται εντελώς στην ενήλικη ζωή. Η αφαίρεσή τους προτείνεται μόνο στην περίπτωση εμφάνισης επιπλοκών αλλά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση η διαδικασία είναι απλή και δεν περιλαμβάνει μεγάλη ταλαιπωρία για τους μικρούς ασθενείς.

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις είναι πολύ χρήσιμες στα μωρά και στα παιδιά, κατά την ενήλικη ζωή όμως η χρησιμότητά τους μειώνεται και σταδιακά ατροφούν. Παρότι μπορείτε πολύ εύκολα να δείτε τις αμυγδαλές σας, αν σταθείτε μπροστά σε ένα καθρέπτη και ανοίξετε το στόμα σας τα κρεατάκια δεν είναι το ίδιο εμφανή, γιατί βρίσκονται στο τέλος της μύτης και πίσω από τη σταφυλή. Όπως οι αμυγδαλές έτσι και τα κρεατάκια λειτουργούν ως γραμμή άμυνας του οργανισμού σε εισβολείς όπως βακτηρίδια και ιοί. Καθώς παγιδεύουν τα μικρόβια, διογκώνονται και πρήζονται περιοδικά. Αυτή η διόγκωση μπορεί να υποχωρήσει μετά από λίγο καιρό ή να παραμείνει μόνιμα. Η διάγνωση της υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων, γίνεται στο ιατρείο. Το παιδί δεν χρειάζεται να υποβληθεί σε ακτινογραφία. Με τη χρήση κάμερας και εύκαμπτων ενδοσκοπίων από τη μύτη έχουμε πρόσβαση στη περιοχή και καλή ορατότητα. Έτσι μπορούμε να προτείνουμε την κατάλληλη αντιμετώπιση είτε φαρμακευτική είτε χειρουργική, ανάλογα με την έκταση του προβλήματος.
Θεραπεία
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων γίνεται με ρινικά σπρέι, πλύσεις με φυσιολογικό ορό και αντιβιοτική αγωγή, ανάλογα με την έκταση του προβλήματος.
Η χειρουργική αφαίρεσή τους, προτείνεται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων και ενδείξεων. Το χειρουργείο γίνεται με γενική αναισθησία. Το παιδί θα εισαχθεί την ημέρα της επέμβασης, νωρίς το πρωί. Λεπτομερείς οδηγίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο. Η διάρκεια του χειρουργείου είναι περίπου 10 λεπτά, αλλά ο συνολικός χρόνος μέχρι να επιστρέψει το παιδί στους γονείς του είναι κατά προσέγγιση μία ώρα. Η αφαίρεση της υπερτροφικής μάζας γίνεται μέσω του στόματος, είτε με τη κλασική μέθοδο του ξέστρου είτε ενδοσκοπικά μέσω της μύτης. Το απόγευμα το παιδί παίρνει εξιτήριο και η ανάρρωση του ολοκληρώνεται στις επόμενες τρεις ημέρες.

Ενδείξεις και αντενδείξεις αδενοειδεκτομής

Ενδείξεις:
1. Ροχαλητό και άπνοια
2. Οξεία μέση εκκριτική ωτίτιδα κατ επανάληψη
3. Χρόνια μέση εκκριτική ωτίτιδα
4. Δυσκολία στην αναπνοή
5. Ρινοφαρυγγίτιδες
6. Χρόνια ή οξεία υποτροπιάζουσα αδενοειδίτιδα.
Αντενδείξεις:
1. Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού
2. Υπερωιοσχιστία
3. Διαταραχές της πήξης του αίματος

Μικρά μπαλάκια από βαμβάκι. Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε τα ξεχνούν είτε δεν μπορούν να τα βγάλουν επειδή μπήκαν βαθιά μέσα στο αυτί. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αρκετό πόνο και φλεγμονές.

Μπατονέτες καθαρισμού αυτιών. Οι μπατονέτες είναι πολύ δημοφιλείς για τον καθαρισμό των αυτιών. Όμως δεν πρέπει να καθαρίζετε τα αυτιά σας με αυτές, γιατί τα υψηλότερα ποσοστά διάτρησης τυμπάνου από ατύχημα οφείλονται σε αυτές.

Τσιμπιδάκια μαλλιών. Πολλοί άνθρωποι τα χρησιμοποιούν για να καθαρίζουν τα αυτιά τους. Αυτά τα αντικείμενα είναι μυτερά και μπορεί να τραυματίσουν το δέρμα του ακουστικού πόρου αλλά και το τύμπανο και μετά να χρειαστεί χειρουργείο για να αποκατασταθεί η βλάβη.

Ωτικές σταγόνες χωρίς συνταγή γιατρού. Ποτέ μη χρησιμοποιείται μη συνταγογραφούμενες σταγόνες στα αυτιά σας. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Η χρήση τους μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη βλάβη και να οδηγήσει ακόμα και σε κώφωση.

Μικρές μπαταρίες ή χάντρες. Αυτό συμβαίνει συνήθως από απροσεξία στα μικρά παιδιά. Όταν σφηνωθούν αυτά τα μικρά αντικείμενα μέσα στο ακουστικό κανάλι, είναι εξαιρετικά δύσκολο να βγουν και μπορεί να χρειαστεί μία μικρή χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνσή τους. Αν τα χημικά υγρά της μπαταρίας απλωθούν στο αυτί η βλάβη που θα προκαλέσουν είναι μόνιμη.

Σπρέι μαλλιών. Αν χρησιμοποιείτε σπρέι μαλλιών είτε επειδή σας αρέσει είτε επειδή είναι μέρος της δουλειάς σας, προστατέψτε και καλύψτε τα αυτιά σας,ώστε το σπρέι να μην μπαίνει μέσα στον ακουστικό πόρο. Η χημική σύσταση του σπρέι μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή.

Ζεστό λάδι ή οξυζενέ. Η έκχυση ζεστού λαδιού στα αυτιά προκειμένου να απομακρυνθεί η κυψελίδα (κερί) είναι μια παλιά τεχνική που ακολουθούσαν οι παλαιότερες γενιές. Παρ όλα αυτά μπορεί να προκληθεί βλάβη στο αυτί σας και να χάσετε την ακοή σας.

Μολύβια και στυλό. Είναι μία πολύ κοινή συνήθεια, να χρησιμοποιείται το στυλό ή το μολύβι για να ξυθεί το αυτί. Το δέρμα του αυτιού είναι πολύ ευαίσθητο σε αιχμηρά αντικείμενα και μπορεί να προκαλέσετε τραυματισμό. Αν έχετε φαγούρα στο αυτί επισκεφτείτε το γιατρό σας.

Οδοντογλυφίδες. Οι οδοντογλυφίδες είναι πολύ μυτερές και μπορεί να προκαλέσουν τέτοια βλάβη στο τύμπανο που να χρειάζεται χειρουργική επέμβαση για την αποκατάστασή της.

Δάκτυλα. Μην προσπαθείτε να καθαρίσετε τα αυτιά σας με τα δάκτυλά σας. Ειδικά αν έχετε μακρυά νύχια θα τραυματίσετε το δέρμα του ακουστικού πόρου και προκαλέσετε φλεγμονή.

Τι είναι η εξωτερική ωτίτιδα; (αυτί του κολυμβητή)

Το “αυτί του κολυμβητή” είναι ένα είδος μόλυνσης που προσβάλει τον ακουστικό πόρο. Επειδή ο ακουστικός πόρος είναι ζεστός και σκοτεινός, μπορεί εύκολα να προσβληθεί από βακτήρια και μύκητες. Το αυτί του κολυμβητή είναι διαφορετική φλεγμονή από αυτή που συμβαίνει στο μέσον ους και η οποία προκαλεί διόγκωση και πόνο στο τύμπανο. Αυτό το είδος της φλεγμονής λέγεται μέση εκκριτική ωτίτιδα.

[accordions id=”1951″]
Αν έχετε κάποιο πρόβλημα στο αυτί μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον  εύχρηστο Αλγόριθμο που έχει δημιουργηθεί για ασθενείς. Οι πληροφορίες σε αυτό το εργαλείο μπορεί να σας βοηθήσουν να πάρετε αποφάσεις σχετικά με την υγεία σας. Να συμβουλεύεστε πάντα τον οικογενειακό σας γιατρό για ζητήματα που αφορούν την προσωπική σας κατάσταση κατά περίσταση.

Βιβλιογραφία:
“Acute otitis externa: an update, by Schaefer P, Baugh RF (American Family Physician December 2012”, © Family Doctor editorial staff.

Η ωτόρροια (υγρό που τρέχει από το αυτί), είναι μία κατάσταση που συνδέεται με φλεγμονή του ακουστικού πόρου. Μπορεί να οφείλεται σε εξωτερική ωτίτιδα (το αυτί του κολυμβητή) ή σε μέση ωτίτιδα.

Τι είναι η εξωτερική ωτίτιδα; (αυτί του κολυμβητή)

Το “αυτί του κολυμβητή” είναι ένα είδος μόλυνσης που προσβάλει τον ακουστικό πόρο. Επειδή ο ακουστικός πόρος είναι ζεστός και σκοτεινός, μπορεί εύκολα να προσβληθεί από βακτήρια και μύκητες. Το αυτί του κολυμβητή είναι διαφορετική φλεγμονή από αυτή που συμβαίνει στο μέσον ους και η οποία προκαλεί διόγκωση και πόνο στο τύμπανο. Αυτό το είδος της φλεγμονής λέγεται μέση εκκριτική ωτίτιδα.

[accordions id=”1893″]

Τι είναι η μέση ωτίτιδα;

Η μέση ωτίτιδα είναι ένας γενικός όρος και αναφέρεται σε φλεγμονή της περιοχής του μέσου ωτός.  Η μέση ωτίτιδα περιλαμβάνει δύο πιο εξειδικευμένους όρους που είναι η οξεία μέση ωτίτιδα και η μέση εκκριτική ωτίτιδα.

Τι είναι η μέση εκκριτική ωτίτιδα;

Μέση εκκριτική ωτίτιδα σημαίνει ότι υπάρχει υγρό, πίσω από το τύμπανο. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή υπάρχει κάποια φλεγμονή στο μέσον ους, ή επειδή η Ευσταχιανή σάλπιγγα δυσλειτουργεί , χωρίς να υπάρχει φλεγμονή. Ο χώρος του μέσου αυτιού είναι πίσω από το τύμπανο. Η συλλογή υγρού στο μέσο αυτί μπορεί να έχει ήπια συμπτώματα, ειδικά όταν εξελίσσεται αργά. Στις περισσότερες περιπτώσεις το υγρό απομακρύνεται μόνο του σε λίγες εβδομάδες ή μήνες, οπότε αυτή η πάθηση δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά, εκτός κι αν η συγκέντρωση υγρού προκλήθηκε από φλεγμονή και ο πόνος δεν υποχωρεί.

[accordions id=”1915″]

Βιβλιογραφία:
“Acute otitis externa: an update, by Schaefer P, Baugh RF (American Family Physician December 2012”,  © Family Doctor editorial staff.
“Otitis media: diagnosis and treatment by Harmes KM et al. (  American Family Physician October 01, 2013”, © Family Doctor editorial staff.

Είναι η πιο συνηθισμένη από τις παθήσεις που ταλαιπωρούν τα αυτάκια των μικρών παιδιών. Όταν ένα παιδί πάσχει από μια ιογενή ή μικροβιακή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ή ακόμα κι όταν εκτεθεί σε περιβάλλον με αλλεργιογόνα, η μύτη του αρχίζει σταδιακά να «μπουκώνει» και να παράγεται ποσότητα παχύρευστης βλέννας.
Στο πίσω μέρος της μύτης υπάρχει ένα άνοιγμα που ονομάζεται ευσταχιανή σάλπιγγα και βοηθάει στον αερισμό αλλά και την εξίσωση της πίεσης του χώρου που βρίσκεται πίσω από το τύμπανο με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Με την παραγωγή της παχύρευστης βλέννας, αλλά και της πιθανής υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων αρχίζει να κλείνει και να δυσλειτουργεί αυτό το άνοιγμα. Ως συνέπεια μαζεύεται υγρό στο χώρο πίσω από τύμπανο (= μέση εκκριτική ωτίτιδα), το οποίο δυνητικά μπορεί να κάνει φλεγμονή (=οξεία μέση εκκριτική ωτίτιδα).
Αν το υγρό παραμείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ακοής του παιδιού. Σε πολλές περιπτώσεις εξαφανίζεται από μόνο του, οπότε η ακοή επανέρχεται στο φυσιολογικό.  Επιβάλλεται η συχνή παρακολούθηση του παιδιού που παθαίνει τακτικά μέση εκκριτική ωτίτιδα  προκειμένου να αποκατασταθεί ο αερισμός του μέσου ωτός χωρίς να περεταίρω επιπλοκές (απώλεια ακοής, glue ear, ρήξη τυμπάνου).
Το βασικότερο σύμπτωμα της οξείας μέσης εκκριτικής ωτίτιδα είναι ο πόνος στο αυτί. Το μικρότερο παιδί μπορεί να κλαίει και να πιάνει τα αυτιά του. Επίσης μπορεί να μην έχει διάθεση να φάει ή να ανεβάσει πυρετό. Το μεγαλύτερο παιδί εκτός από το πόνο και τη κακή διάθεση, θα αναφέρει ότι νιώθει το αυτί του μπουκωμένο. Κάποιες φορές μπορεί ακόμα και να εμφανιστεί υγρό στο αυτάκι του. Το παιδί θα πρέπει να εξετασθεί άμεσα από Παιδίατρο ή Ωτορινολαρυγγολόγο, προκειμένου να διαγνωσθεί το πρόβλημα και να λάβει φαρμακευτική αγωγή. Σε παιδιά κάτω των 2 ετών η αντιβιοτική αγωγή είναι μονόδρομος, ενώ σε μεγαλύτερα παιδιά μπορεί και να αποφευχθεί με τη προϋπόθεση ότι υπάρχει η δυνατότητα παρακολούθησης.

Το ιστορικό της νόσου που θα περιγραφεί από τους γονείς είναι μεγάλης σημασίας και βοηθάει το γιατρό στη διάγνωση. Στο τμήμα των Ερωτηματολογίων  θα βρείτε την κάρτα αξιολόγησης της σοβαρότητας της νόσου, την οποία μπορείτε να συμπληρώσετε και να τυπώσετε ή να την στείλετε ηλεκτρονικά. Απευθύνεται σε γονείς και είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα να επιλεγεί η καλύτερη θεραπευτική προσέγγιση για το παιδί σας, μετά τη κλινική εξέταση.

Επικοινωνήστε άμεσα με τον ιατρό που παρακολουθεί το παιδί σας αν:

• Το παιδί παρουσιάσει ραγδαία επιδείνωση μετά το πρώτο 24ωρο ή δεν παρουσιάσει βελτίωση μετά τις δύο πρώτες ημέρες.
• Αν είναι κάτω από 2 ετών
• Αν δείτε υγρό να βγαίνει από το αυτάκι του
• Αν το παιδί παρουσιάσει έντονο πονοκέφαλο και ζάλη σε συνδυασμό με το πόνο στο αυτί.